close

  • Να φυλάττω πίστη εις την πατρίδα μου,την Πολωνική Δημοκρατία
  • ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

  • 8 Ιανουαρίου 2013

    Η τιμητική εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο Σκοπευτήριο Καισαριανής και στο Γ΄Νεκροταφείο Αθηνών στις 8 Ιανουαρίου.

    Σύντομο βιογραφικό σημείωμα του ήρωα
    ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΙΒΑΝΩΦ ΣΑΪΝΟΒΙΤΣ
    Γεννήθηκε στην Βαρσοβία το 1911. Πατέρας του ήταν ο κόμης Βλαδίμηρος Ιβάνωφ, συνταγματάρχης του τσαρικού στρατού. Στη Θεσσαλονίκη ήρθε το 1926 με την Πολωνέζα μητέρα του και τον Έλληνα Ιωάννη Λαμπριανίδη, δεύτερο άντρα της. Ως αθλητής του γυμναστικού συλλόγου «Ηρακλής»  κατάφερε νίκες τόσο στους εσωτερικούς όσο και σε διεθνείς αθλητικούς κολυμβητικούς αγώνες και το όνομα του έγινε γνωστό στο Πανελλήνιο. Tο 1934 αναδείχτηκε πρωταθλητής Ελλάδος στα 100 μέτρα ελεύθερο. Πήρε μέρος με την ομάδα του πόλο της A.Z.S. Βαρσοβίας σε διεθνείς αγώνες Υδατοσφαίρισης με υψηλή επιθετική απόδοση και έτσι επιλέχθηκε να παίξει στο πόστο του μεσαίου επιθετικού της Εθνικής Πολωνίας. Αναγνωρίστηκε ως ο καλύτερος παίκτης της Πολωνίας του έτους 1938.
    Υπήρξε ο  απόφοιτος του Πανεπιστημίου της  Λουβαίν Βελγίου ως γεωπόνος-μηχανικός και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ινστιτούτο Αποικιακής Γεωπονίας στο Παρίσι. Μετά τις σπουδές του επέστρεψε στην δεύτερη πατρίδα του την Ελλάδα. Με την κατάληψη της Πολωνίας και της Ελλάδας από τους Ναζί, φούντωσε μέσα του ο εθνικός παλμός να πολεμήσει για τις δύο πατρίδες του. Έτσι κατέφυγε στην Μέση Ανατολή όπου οι σύμμαχοι εκτιμώντας την ικανότητα του και το θαρραλέο χαρακτήρα του, του ανέθεσαν μια φοβερά επικίνδυνη αποστολή, να συντονίσει την δράση των διάφορων αντιστασιακών κινήσεων, να οργανώσει το δίκτυο πληροφοριών και τις δολιοφθορές. Ανάμεσα στα πολλά σαμποτάζ που οργάνωσε, σε συνεργασία με αντιστασιακές οργανώσεις, το πιο σημαντικό ήταν στο εργοστάσιο Μαλτσινιώτη, όπου επισκευάζονταν οι κινητήρες των αεροπλάνων της Λουφτβάφε. Υπολογίστηκε από τους Γερμανούς ότι από την δολιοφθορά αυτή κατέπεσαν 400 περίπου αεροπλάνα σε 6 μήνες,  χρονικό διάστημα που επέφερε μεγάλη καθυστέρηση για τους Γερμανούς και τις πολεμικές τους επιχειρήσεις. Θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα σαμποτάζ του Β Παγκοσμίου Πολέμου.
    Στις 13 Οκτώβρη 1941 το αγγλικό υποβρύχιο «Κεραυνός» τον αποβίβασε στην ακτή ανάμεσα στον Άγιο Ανδρέα και την Νέα Μάκρη για την εκτέλεση του υψηλού καθήκοντος. Ύστερα από έντονη δραστηριότητα σε συνεργασία με αντιστασιακές οργανώσεις, ακολούθησε η σύλληψη του για πρώτη φορά από τους Γερμανούς, μετά από προδοσία του φίλου του Κωνσταντίνου Πάντου, αλλά για τρεις μόνο μέρες, διότι κατόρθωσε να αποδράσει.
    Τότε ακολούθησε η επικήρυξη του για 500.000 δραχμές. Συνέχισε την δράση του, μεταδίδοντας με τον κρυφό πομπό του πολύτιμες πληροφορίες, αλλά ακολούθησε η δεύτερη σύλληψη του που τον οδήγησε μαζί με τους συνεργάτες του, στις 4 Ιανουαρίου 1943, μπροστά στο Γερμανικό εκτελεστικό απόσπασμα.
    Γενναίος όπως ήταν, με πάντα ψηλά το κεφάλι κατά την ύστατη στιγμή, κτυπώντας τους δήμιους του προσπάθησε να δραπετεύσει, αλλά τον πλήγωσαν στο πόδι του και ενώ το αίμα έτρεχε, τον έδεσαν σ’ ένα στύλο και τον τουφέκισαν ενώ από τα χείλη του έβγαινε σαν ύστατο μήνυμα πίστεως και θάρρους η κραυγή «Ζήτω η Ελλάς! Ζήτω η Πολωνία!», και έπεσε νεκρός.      
    Η αστραποβόλος σταδιοδρομία του που στεφανώθηκε από την υπέρτατη θυσία συνοψίζεται με μια τραγική συντομία στην επιτύμβιο επιγραφή στον τάφο του, στο 3ο κοιμητήριο Νίκαιας:
    «Γεώργιος Ιβάνωφ έπεσε υπέρ της Ελευθερίας».
    Είναι πολύ σπάνιο τρεις χώρες να τιμούν τον ίδιο ήρωα. Στον Γεώργιο Ιβάνωφ Σαϊνόβιτς, τόσο η πατρίδα του η Πολωνία όσο και η Ελλάδα αλλά και η Αγγλία, απένειμαν ανώτατα πολεμικά παράσημα και τιμητικές διακρίσεις.
    Στις 30 Μαρτίου 1945, η πολωνική κυβέρνηση που βρισκόταν στο Λονδίνο τίμησε τον Γιέζυ με το Ανώτατο Πολεμικό Σταυρό “VIRTUTI MILITARI” «εις  αναγνώρισιν των εξαιρετικών πολεμικών πράξεων, στον τομέα της πληροφορίας και της κατασκοπίας στην κατεχόμενη, από τους Γερμανούς Ελλάδα».
    Εξάλλου, ο Βρετανός στρατάρχης Χάρολντ Αλεξάντερ, με έγγραφο της 5ης Δεκεμβρίου 1944, το οποίο παραδόθηκε στην μητέρα του από Άγγλο αξιωματικό, αναφέρει τα εξής:
    «Ευχαριστούμε τον Γεώργιο Ιβάνωφ Σαϊνόβιτς, εν ονόματι των Κυβερνήσεων των λαών των Ηνωμένων Εθνών διά τας προσφερθείσας υπηρεσίας στον αγώνα διά την Ελευθερίαν. Διά των προσπαθειών του εβοήθηθη μεγάλως η απελευθέρωσις της Ελλάδος καθώς και ο σκοπός διά τον οποίον εμάχοντο όλα τα ελεύθερα έθνη.
                                               H.R.A. Αλεξάντερ
                                                   Στρατάρχης
                       Ανώτατος Αρχηγός των Συμμαχικών Δυνάμεων Μεσογείου»

    Στις 5 Μαρτίου 1962 του απονεμήθηκε το “Πολεμικό Βρετανικό Μετάλλιο του Βασιλέως Γεωργίου του 6ου” για την συμμετοχή του στον πόλεμο στην Παλαιστίνη, υπηρετώντας στις Πολωνικές ΄Ενοπλες Δυνάμεις, υπό τις διαταγές της Βρετανικής Διοίκησης, από τις 8 Μαΐου μέχρι τις 25 Ιουνίου 1941.
    Στις 25 Μαΐου 1976 του απενεμήθη από τον υπουργό Εθνικής Άμυνας, Ευάγγελο Αβέρωφ Τοσίτσα, το Ανώτατο Πολεμικό Παράσημο “ΧΡΥΣΟΥΝ ΑΡΙΣΤΕΙΟΝ ΑΝΔΡΕΙΑΣ” «διότι ούτος προσέφερε πολυτίμους υπηρεσίας εις την συμμαχικήν υπόθεσιν κατά τον Β΄ Παγκόσμιον Πόλεμον και  διά του εξαιρετικού θάρρους και της απαραμίλλου τόλμης του, κατήγαγε καίρια πλήγματα κατά των εν Ελλάδι στρατευμάτων της εχθρικής κατοχής, συλληφθείς και εκτελεσθείς τελικώς υπό αυτών».

    Jerzy_Iwanow_Szajnowicz
    Kessariani_ceremony
    Kessariani_Min_Ciechanowski
    Kessariani_Mayor_A_Kambakas
    Kessariani_L_Lambrianidou
    Kessariani_Marsz_Schetyna
    Salwa_honorowa
    Wience_Min_JCiechanowski_UdSKiOR
    Wience_Dimos_Kessarianis
    Wience_Ambasador_MKrych
    Wience pod Pomnikiem Straconych
    Kessariani_pomnik_1
    Kessariani_wieniec_sciana_stracen
    Kessariani_plyta_pamiatkowa
    Wieniec_pod_sciana_stracen
    Grob_J_Iwanowa_Szajnowicza_1
    Grob_J_Iwanowa_Szajnowicza_2
    Leonarda_Lambrianidou
    Uroczystosc przy grobie

    Print Print Share: